کدخبر :1110  ابوالفضل احمدی

رقابت‌های المپیک توکیو به دلیل شیوع ویروس کرونا با تعویق یک ساله روبرو شده و تاثیر این موضوع بر رشته وزنه‌برداری ایران مشهود است.

رقابت‌های المپیک تابستانی توکیو در سال ۲۰۲۰ به دلیل جلوگیری از شیوع ویروس کرونا، به سال ۲۰۲۱ موکول شد. بسیاری از کشور‌های دنیا تکلیف سهمیه‌های خود را جهت حضور در این رقابت‌ها مشخص کرده اند و در رشته وزنه برداری هم، تمامی چهره‌های شاخص در اوزان مختلف، حضورشان در توکیو قطعی است.

لاشا تالاخادزه گرجستانی در سنگین وزن، سیمون مارتیروسیان ارمنستانی در دسته ۱۰۹ کیلوگرم، تیان تائو چینی در دسته ۹۶ کیلوگرم و بسیاری از مدعیان کسب مدال، با وجود تعویق یک ساله المپیک، از حالا برای کسب مدال برنامه ریزی می‌کنند.

در ایران شرایط بسیار متفاوت است. ماجرای کاهش تعداد سهمیه وزنه برداری ایران به دلیل نمونه‌های متعدد مثبت دوپینگ طی یک دهه اخیر، باعث شد تا کشورمان در کنار بلاروس، ارمنستان، آذربایجان و قزاقستان با کاهش سهمیه روبرو شود و حالا وزنه برداری ایران، تنها ۲ سهمیه در توکیو خواهد داشت.

فدراسیون جهانی وزنه برداری (IWF) هم روش جدیدی را برای کسب سهمیه المپیک اتخاذ کرد و بر این اساس، ورزشکاران مدعی برای کسب سهمیه، باید در ۳ بازه زمانی ۶ ماهه امتیازات لازم برای رسیدن به توکیو را به دست می‌آوردند و ۸ نفر برتر هر دسته، به همراه نفرات برتر قاره ای، جواز حضور در بزرگترین آوردگاه ورزشی دنیا را کسب می‌کردند.

در ایران، روند کسب سهمیه، دچار فراز و نشیب‌های بسیاری شد و در نهایت کار به جایی رسید، که کادر فنی ۴ گزینه نهایی خود را برای اعزام به توکیو انتخاب کرد. سهراب مرادی، کیانوش رستمی، علی هاشمی و علی داودی ۴ کاندیدای نهایی برای قرار گرفتن روی تخته المپیک بودند، اما شرایط و روند کسب سهمیه برای این نفرات اصلا شباهتی به یکدیگر نداشت.  

طبق آخرین اعلام فدراسیون جهانی در رنکینگ وزنه برداران، علی داودی، در سنگین وزن، نفر پنجم و علی هاشمی در دسته ۱۰۹ کیلوگرم، نفر هفتم دنیاست. اما در دسته ۹۶ کیلوگرم، اوضاع چندان مناسب نیست و کیانوش رستمی و سهراب مرادی، دارندگان مدال طلای المپیک ریو ۲۰۱۶، راه دشواری برای قرار گرفتن در جمع ۸ نفر برتر این دسته دارند. هر چند در صورت قرار نگرفتن در جمع ۸ نفر برتر دسته خود، این شانس را دارند که به عنوان برترین آسیایی، بعد از ۸ نفر اول، راهی توکیو شوند.

به هر حال المپیک یک سال به تعویق افتاده و این موضوع می‌تواند، نتایج مثبت و منفی زیادی برای ورزش ایران، به خصوص در وزنه برداری داشته باشد.

مصدومیت شدید و طولانی مدت سهراب  مرادی از ناحیه کتف، این ورزشکار ۳۲ ساله را به اندازه کافی از روند کسب سهیه دور کرد، اما این وقفه یک ساله در صورت کسب سهمیه می‌تواند بهترین خبر برای مرادی و کادر فنی تیم ملی باشد.

برای بررسی این موضوع با وحید ربیعی، مربی پیشین تیم ملی وزنه برداری گفت‌وگو کردیم. مربی که تا همین ۳ ماه پیش از نزدیک شاهد تمرینات ملی پوشان بود.

او در خصوص تعویق رقابت‌های المپیک توکیو و تاثیر آن بر وزنه برداری ایران، اظهار داشت: اولین نکته‌ای که باید بگویم این است که بنده، به واسطه دوری چند ماهه‌ای که از تیم ملی وزنه برداری داشتم، اطلاع دقیقی از رکورد‌ها و تمرینات ملی پوشان ندارم. 

ربیعی ادامه داد: تعویق المپیک البته برای سهراب مرادی اتفاق خوبی بود. آسیب دیدگی کهنه مرادی، به مرور برطرف می‌شود و کار برای کسب سهمیه و حضور مقتدرانه او در توکیو آسان‌تر خواهد شد.

کارشناس وزنه برداری ایران درباره افزایش سن وزنه برداران ایرانی تا سال ۲۰۲۱ و بروز مشکلات احتمالی برای آن‌ها بیان کرد: من با این موضوع خیلی موافق نیستم و تا حدودی افزایش سن وزنه برداران ایرانی را بی تاثیر در موفقیت آن‌ها در المپیک می‌دانم. بسیاری از وزنه برداران بزرگ دنیا با سن و سال بسیار بالاتر نسبت به کیانوش رستمی و علی هاشمی، موفق به کسب مدال در المپیک‌های گذشته شده اند و افزایش سن این افراد، نمی‌تواند خللی در رکورد‌های آن‌ها داشته باشد.  

ربیعی گفت: از یک طرف، اما قطعا تعویق المپیک به ضرر ورزشکاری می شود که با برنامه حرکت کرده و آماده شروع رقابت‌ها در تاریخ از پیش تعیین شده بود. به هر حال امیدوارم وزنه برداران کشورمان سهمیه حضور در بازی‌های المپیک را به دست بیاورند و نتایج خوبی را در این بازی‌ها کسب کنند.



ارسال نظر:
در حال پاسخ به: انصراف از پاسخ